Vuile handen

Ik heb de oplossing. Voor de ontevredenheid van de vuilnismannen, bedoel ik. Ja, ik weet wel dat ze nu net een akkoord hebben gesloten. Een paar procentjes erbij, nullijn losgelaten, rotzooi weer opgeruimd, bladiebla, weet ik. Maar ja, tien tegen één dat het over een paar jaar weer mis is. Als de euro weer beter is, de Grieken uit de schulden, de economie en de beurzen weer vrolijk op koers…dan gaan wij daar natuurlijk allemaal weer ongebreideld van profiteren, met onze hoge opleidingen en carrièrestappen en dividend uitkeringen. En de vuilnismannen? Wedden dat die dan binnen de kortste keren weer hopeloos achterlopen? Echt, het is zo weer hommeles. Maar ja, we kunnen ook niet aan de gang blijven met die loonsverhogingen. En trouwens, geld maakt ook de vuilnisman op de lange duur niet gelukkig. Want mensen, geluk en arbeidsvreugde, dat zit in andere dingen. Uitdaging. Groei. Waardering. Dáár gaat het om. En daarom heb ik de volgende, duurzame oplossing: bied ze perspectief. Geef ze een functieverzwaring. Jazeker, een functieverzwaring. Heb ik het dan over zwaardere zakken? Nee. Ik heb het over zakken met inhoud. Inhoud waar je van alles mee kunt! Het eruit halen bijvoorbeeld, en dan publiceren in een blad of op internet. Dat schijnt tegenwoordig erg hot te zijn. Het is dus heel simpel. De Stadreinigingsdiensten gaan allemaal fuseren met Weekend en HP/De Tijd. En ze heten voortaan ook geen Stadsreinigingsdienst meer, maar bijvoorbeeld ‘Pulp-ondersteuningsdienst’. Of zoiets. En ziedaar de kansen voor de vuilnisman: plotseling liggen de loopbaanmogelijkheden letterlijk voor het oprapen! Niet meer alleen de zakken van de straat in de wagen kieperen, maar er ook in kijken! En niet alleen kijken, maar ook struinen, snuffelen, en graaien! Kijk eens aan, een gebruikt condoom van Emile Roemer! Hee, wat hebben we hier! De kladversie van het filmscript voor Trots op Nederland! Bingo! Ik zie de nieuwe personeelsadvertenties al voor me: ‘Wij zijn met spoed op zoek naar ambitieuze afval-analisten, met een scherpe neus voor de zak. Na een korte inwerkperiode ga je direct aan de slag als Sensatie-searcher. Je analyseert de content van de zak en maakt geheel zelfstandig een selectie van bruikbaar materiaal. Je werkt hierbij intensief samen met kwaliteitsjournalisten. De drie S-en, onze kernwaarden, zijn jou op het lijf geschreven: Schaamtevrij, Smakeloos en Schandaalgeil. Wil je doorgroeien? Dat kan: al na een paar jaar is ontwikkeling mogelijk naar functies als Brievenbus-Breker, WC-Wroeter of Kliko-Kraker’. Kijk. Now we’re talking, dacht ik. Eindelijk krijgt het vak van vuilophaler de waarde die het verdient. En kan de vuilnisman iets toevoegen aan het publieke debat. Doorgroei! Ontwikkeling! Maar ja. Vandaag heb ik mijn oplossing-voor-de-lange-termijn voorgelegd aan de mannen die eindelijk de zakken op mijn Utrechtse stoepje kwamen ophalen. Ze vonden het een waardeloos flut-idee. Dat soort vuiligheid is niks voor ons, zeiden ze. Andermans rotzooi, daar blijf je gewoon van af. Je krijgt er alleen maar vieze handen van. Weer wat geleerd. Vuilnismannen houden hun handen graag schoon. Zij wel. Alleen al daarom mogen ze er van mij nog zeker tien procent bij krijgen.