Red de zoo (en de piccolo)

Ik lees over dierentuinen in nood, en denk aan zomaar een dinsdagochtend bij het UWV in Emmen. Of in Rotterdam.
De arbeidsconsulent: ‘Zo, hartelijk welkom allemaal bij deze eerste groepsbijeenkomst. Fijn dat jullie er allemaal zijn. We beginnen vandaag met een inventarisatie van jullie wensen en mogelijkheden. Hebben jullie allemaal de vragenlijst ingevuld?’
De vlinder: ‘Ja hoor, ik fladderde er zo doorheen. Makkelijk zat’.
De baviaan: ‘Appeltje-eitje’.
Het nijlpaard: ‘Ik vond het nog wel lastig’.
De arbeidsconsulent: ‘Wat vond je precies lastig, nijlpaard?’
Het nijlpaard: ‘Nou, vooral die vraag over wat nou precies je kernkwaliteiten zijn. Die wist ik eigenlijk niet’.
De arbeidsconsulent: ‘Kernkwaliteiten zijn wel heel belangrijk, nijlpaard. Je moet goed weten waar je kracht zit, anders kun je nooit gericht solliciteren’.
Het nijlpaard: ‘Ja, dat snap ik, maar…’
De Marokkaanse Grootbekkameel: ‘Bij mij ligt het heel anders. Ik heb super veel kernkwaliteiten, maar het lukt me niet eens om een stageplek te krijgen, man!’.
De arbeidsconsulent: ‘Eh.. jongens, laten we het even centraal houden. Hebben jullie ook je CV bij je? En een eerste opzet voor een sollicitatiebrief?’
De pinguïn: ‘Ik wel. Maar ik vond het wel ingewikkeld om mijn overstap vanuit Artis naar hier goed uit te leggen’.
De giraffe: ‘Moet je dat soort dingen uitleggen dan? Ik ben ook overgestapt, van Blijdorp naar hier, een paar jaar geleden. Dat kan toch? Dat is toch gewoon een loopbaanstap?’
De pinguïn: ‘Ja, lul jij maar lekker uit je nek. Ze zijn kritisch hoor, die werkgevers van tegenwoordig. Voor jou tien anderen’.
De gnoes: ‘O, dus we kunnen ook met ons tienen solliciteren? Als groep?’
De arbeidsconsulent: ‘Nee, nee, iedereen moet individueel ergens een nieuwe plek vinden. En dat kan best, ik heb hier bijvoorbeeld al een stapeltje vacatures. Eens kijken, hier, een baan in de catering, zwart-wit kleding vereist. Iets voor jou, pinguïn?’
De pinguïn: ‘Duh, echt niet. Ik ben een pinguïn, geen ober!’
Het ringstaartaapje: ‘Nou en? Ik ben een ringstaartaapje, en ik ga morgen op gesprek bij de turnbond. Voor een functie als PR-assistent’.
De arbeidsconsultent: ‘Kijk, that’s the spirit. Zo mag ik het horen. En jij, lama? Wat ga jij doen?’
De lama: ‘Ik denk iets met stand up comedy. Of improvisatietheater’.
Het wrattenzwijn: ‘Get real man, dat is toch helemaal passé. Bovendien heb jij helemaal geen humor’.
De lama: ‘Nee, jij trekt volle zalen. Wat ga jij zelf doen dan?’
Het wrattenzwijn: ‘Ik heb al een baan, toevallig. Ik ben ingehuurd door de PVV, als mascotte. Vanwege mijn onderbuik’.
De arbeidsconsulent: ‘Zie je wel? Uiteindelijk is er voor iedereen wel iets te vinden, en….wat wilde je vragen, nachtegaal?’
De nachtegaal: ‘Eh…nou, mijn zus speelt piccolo bij het Metropole Orkest. Denkt u dat er voor haar ook iets te vinden is?’
De arbeidsconsulent: ‘Tja. We moeten natuurlijk wel een beetje reëel blijven. Is ze bereid zich om te scholen? Ik heb hier nog een functie als flexwerker. Bij TNT Post. Of Chef Hoge Tonen bij Powned. Maar goed, OK, allemaal je vragenlijst hier inleveren graag, en dan gaan we zo in subgroepjes uit elkaar om actieplannen te maken’.
En zo geschiedde. Uiteindelijk kwamen de meeste dieren opnieuw aan een baan. Behalve de vrije vogels. Die vlogen naar een warmer klimaat en kwamen nooit meer terug. Het schijnt dat de meeste leden van het Metropole orkest hun voorbeeld hebben gevolgd.